oczekując kolejnego wydarzenia, pracując nad wypełnieniem kolejnego zadania i sprawdzając, co możemy wykreślić z naszej listy zadań do wykonania. Nasze społeczeństwo, które charakteryzuje szybkie tempo życia oraz wywieranie silnej presji, pobudza nas do wykonania maksymalnej ilości zadań w najszybszym możliwym czasie – po to, byśmy mogli osiągnąć jeszcze więcej. Na przestrzeni lat dotarła do mnie cenna prawda, że intensywne ściganie jednego celu po drugim może sprawić, że sporo tracimy ze szczęścia, które ofiarowuje nam życie. Bóg z pewnością ma cele i plany, które mamy wypełnić w trakcie swego życia na ziemi, ale On pragnie też, byśmy cieszyli się i wykorzystywali jak najlepiej każdy dzień swojego życia.
A Ty? Czy cieszysz się dniem dzisiejszym, wypatrując jutra? Czy ogólnie rzecz biorąc, jesteś szczęśliwy, zadowolony i usatysfakcjonowany tym, kim jesteś i co robisz codziennie? Czy zdążasz zauważyć i potrafisz docenić owe codzienne doświadczenia, które ubogacają życie i czynią je czymś cennym? Czy też może pędzisz przez każdy dzień, aby w pośpiechu rozpocząć kolejny? Czy robisz sobie przerwy i stale znajdujesz rzeczy, z których potrafisz się śmiać, czy też pozwalasz, aby presja twoich obowiązków wyrzeźbiła zmarszczony grymas na twojej twarzy, gdy przez cały czas harujesz bez wytchnienia?
Być może bardzo byś chciał cieszyć się życiem codziennym, ale obawiasz się, że taka prawdziwa radość z jakiegoś powodu może nie jest „święta”, ani też przyjemna dla Boga. Z różnych przyczyn, wielu z nas zaczęło myśleć, że cieszenie się życiem nie jest do końca w porządku. Często nawet nie zdajemy sobie sprawy, że tak myślimy bądź czujemy, ale w jakiś sposób podjęliśmy decyzję, że nie powinniśmy cieszyć się życiem. Zamiast tego wierzymy, że powinniśmy pracować, osiągać różne cele, trzymać się zasad, dopełniać terminów, wykonywać rzeczy „właściwie” i za wszelką cenę stale uszczęśliwiać wszystkich dookoła.
