nasze życie i zaczyna życie innych ludzi. Kiedy doprowadzamy
do konfrontacji z drugim człowiekiem, wyznaczamy mu nieprzekraczalne
granice. Najskuteczniej robimy to za pomocą słów, kiedy otwarcie i
szczerze określimy konsekwencje, z którymi się on spotka, gdy je
przekroczy.
Granice pomagają nam określić, kim jesteśmy w relacjach z innymi
ludźmi. Wyznaczamy granice, mówiąc, czego chcemy, a czego sobie nie
życzymy, co kochamy, a czego nienawidzimy, co jest „naszym życiem”, a co
nim nie jest. Ci, którzy właściwie wytyczyli swoje granice, potrafią
jednoznacznie wyrazić własne opinie, przekonania i postawy. Ludzie,
którzy nie nakreślili wyraźnych granic, nie są pewni własnych opinii,
uczuć
i przekonań. Łatwo ulegają żądaniom innych, ponieważ tracą pewność
siebie, kiedy trzeba wystąpić we własnej obronie.
Granice chronią nas również przed krzywdą i zranieniem. Określając
granice, bierzemy odpowiedzialność za życie i dary, którymi obdarzył nas
Bóg. Granice chronią nasze wartości, uczucia, czas, energię i postawy.
W
naszej książce zajmujemy się jednym z konkretnych aspektów zagadnienia
granic - wyjaśniamy, jak je wytyczyć poprzez skuteczną rozmowę z drugim
człowiekiem.
