Wszędzie, gdzie się da, w salonach i na bazarach, rozmawia z ludźmi.
Słucha ich opowieści. I pisze: o Fatimie i innych kobietach ze
stowarzyszenia Sziruk jadących z misją do kobiet izraelskich, o życiu
osadników w Strefie Gazy
i o likwidacji żydowskich osiedli, o chorobie
zwanej syndromem Jerozolimy,
o rozpaczy i nadziei, o kibucu Beverly
Hills na pustyni Negew, o murze oddzielającym Izrael od terytoriów
palestyńskich i powszednim życiu po obu jego stronach, o rabinach i
sprzedawcach marihuany, o chasydach i tych, którzy przyjechali budować
nowe państwo, o wierze i odchodzeniu od wiary,
o polityce i codziennym
życiu, o lęku i jego przełamywaniu, o konfliktach
i podziałach, o
Izraelu Amosa Oza i Etgara Kereta, o zapachach i kolorach,
o Żydach z
Polski, Maroka, Rumunii, Jemenu, Ukrainy, Etiopii, o tym niezwykłym,
unikatowym tyglu kultur, religii, czasów, obyczajów. Pisze
o "idei,
która była najpierw" i o ziemi, na której przyszło ją urzeczywistnić.
