KOMENTARZ DO I KSIĘGI SAMUELA. Pierwsza Księga Samuelowa mówi o trzech panach w tej samej łódce. Nakreśla rozwój Izraela od anarchii w okresie sędziów do ustanowienia teokratycznej monarchii, to znaczy monarchii,
w której królowie
ustanawiani są przez Boga i działają jako przedstawiciele prawdziwego
Króla Izraela - Pana. Trzej panowie to: Samuel - prorok i twórca królów,
Saul - król z wyboru ludzi i Dawid - przyszły Boży dziedzic, który
nastąpi po Saulu (w 2 Samuelowej).
Rozpiętość księgi obejmuje okres stu
lat od narodzenia Samuela do śmierci Saula na górze Gilboa (ok. 1010
przed Chrystusem). Samuel żył współcześnie z Samsonem. Saul
prawdopodobnie zaczął panować zaledwie kilka lat po śmierci Samsona.
Dlatego też zaczniemy od zmierzchu okresu sędziów - teokratycznej
republiki hebrajskiej - a zakończymy ustanowieniem teokratycznej
monarchii, która rozkwita, choć tak krótko, w czasach Dawida
