Tytuł książki jest
celowo intrygujący, ponieważ zawiera w sobie odniesienie do wiekowych
rezultatów stosowania omawianego fragmentu, niemniej nie reprezentuje
przekonań autora.
Jest to świetna rozprawka filozoficzna na bazie tekstu biblijnego,
z konsekwentnie przeprowadzoną logiką wywodu, który „powala” nas mocą
prawdy. Uważny czytelnik podąża po śladach jak detektyw z lupą, by wraz
z prowadzącym odkryć absurdalność wniosków, do jakich doszli uprzedzeni
teolodzy, interpretując dwa fragmenty Biblii: kluczowy dla tej rozprawy
1 Kor 14:34-38 oraz 1 Tm 2:12, w sposób, który zablokował przeszło
połowę potencjału intelektualno-duchowego w Kościele.
Elżbieta Stawnicka-Zwiahel
Spis treści:
Przedmowa
Wstęp
Wprowadzenie
Rozdział I
Rozdział II
Rozdział III
Rozdział IV
Rozdział V
Zakończenie
Posłowie
Komentarze
