FORÅR FOR HITLER - THE PRODUCERS (MEL BROOKS MOVIE)

The Producers to amerykańska czarna komedia satyryczna z 1967 roku, napisana i wyreżyserowana przez Mela Brooksa, z udziałem Zero Mostela, Gene'a Wildera, Dicka Shawna i Kennetha Marsa.

Max Bialystock jest starzejącym się producentem Broadwayu, którego kariera zmieniła się z wielkiego sukcesu w głęboką porażkę. Teraz żyje z dnia na dzień, romansując z lubieżnymi, zamożnymi starszymi kobietami w zamian za pieniądze na "następną sztukę", która może nigdy nie zostać wyprodukowana. Leopold "Leo" Bloom, neurotyczny młody księgowy ze skłonnością do histerii, przybywa do biura Maxa, aby skontrolować jego rachunki i odkrywa rozbieżność w wysokości 2000 dolarów w rachunkach za ostatnią sztukę Maxa. Max przekonuje Leo do ukrycia oszustwa, a Leo zdaje sobie sprawę, że ponieważ oczekuje się, że klapa straci pieniądze, IRS nie będzie badać jej finansów, więc producent może zarobić więcej na klapie niż na hicie, zawyżając odsetki i defraudując fundusze. Chcąc wprowadzić ten plan w życie i uciec do Rio de Janeiro z zyskami, Max przekonuje Leo, by do niego dołączył, zapraszając go na lunch i dzień poza domem, mówiąc, że jego nudne życie i tak niewiele różni się od więzienia.

Partnerzy znajdują idealne miejsce dla swojego planu: Springtime for Hitler: A Gay Romp with Adolf and Eva at Berchtesgaden, "list miłosny do Hitlera" napisany przez obłąkanego byłego nazistowskiego żołnierza Franza Liebkinda. Max i Leo nawiązują więź z Franzem przy sznapsie i mówią mu, że chcą pokazać światu pozytywną reprezentację Hitlera. Mając prawa sceniczne, Max sprzedaje 25 000% sztuki inwestorom, wykorzystując część pieniędzy na zmianę wystroju biura i zatrudnienie atrakcyjnej szwedzkiej recepcjonistki, Ulli.

To guarantee the show's failure, they hire Roger De Bris, a flamboyantly gay transvestite director, whose productions seldom make it past initial rehearsals. Rola Hitlera przypada hipisowi o imieniu Lorenzo St. DuBois, znanemu również, w nawiązaniu do kontrkulturowego narkotyku, jako L. S. D., który wędruje do teatru podczas castingu w naszyjniku wykonanym z puszki zupy Campbell's przymocowanej do liny. W teatrze w noc premiery Max próbuje zapewnić sobie surową negatywną recenzję, próbując przekupić krytyka teatralnego New York Timesa.