Das Leben Der Anderen

W 1984 roku w NRD Hauptmann Stasi Gerd Wiesler, kryptonim HGW XX/7, otrzymuje od swojego przyjaciela i przełożonego, podpułkownika Antona Grubitza, rozkaz szpiegowania dramaturga Georga Dreymana, którego prokomunistyczna polityka i międzynarodowe uznanie do tej pory powstrzymywały państwo przed bezpośrednim monitorowaniem go. Wygląd Dreymana jako modelowego wschodniego Niemca wprawia Wieslera w zakłopotanie; dramaturg nie ma żadnych znanych wad ani historii nielojalności lub sprzeciwu. Na prośbę ministra kultury Bruno Hempfa, Wiesler i jego zespół zakładają podsłuch w mieszkaniu Dreymana, ustawiają sprzęt do inwigilacji i raportują jego działalność. Wiesler jest rozczarowany, gdy odkrywa, że Hempf obserwuje Dreymana nie z powodu podejrzeń o nielojalność lub sprzeciw, ale z powodu własnego pożądliwego zainteresowania dziewczyną Dreymana, aktorką Christą-Marią Sieland. Po tym, jak interwencja Wieslera prowadzi do odkrycia przez Dreymana przymusowego związku Hempfa z Sieland, błaga ją, by nie spotykała się ponownie z Hempfem i była wierna sobie. Wraca do mieszkania Dreymana, nie spotykając się z Hempfem.

Przyjaciel Dreymana, Albert Jerska, reżyser teatralny z czarnej listy, daje mu nuty do Sonate vom Guten Menschen (Sonaty o dobrych ludziach). Wkrótce potem Jerska wiesza się. Dreyman uświadamia sobie, że NRD nie opublikowała własnych wskaźników samobójstw od 1977 roku i postanawia opublikować artykuł w zachodnich mediach. Aby ustalić, czy jego mieszkanie jest na podsłuchu, Dreyman i jego przyjaciele pozorują próbę ucieczki. Współczujący Wiesler nie donosi o tym, a spiskowcy wierzą, że są bezpieczni. Ponieważ wszystkie wschodnioniemieckie maszyny do pisania są zarejestrowane i możliwe do zidentyfikowania, redaktor znanego zachodnioniemieckiego tygodnika Der Spiegel przemyca Dreymanowi Groma Büromaschinen Kolibri, ultra-płaską maszynę do pisania, którą ukrywa pod deską podłogową. Ma tylko czerwoną wstążkę, która plami mu palce.

Dreyman publikuje anonimowy artykuł w Der Spiegel, w którym oskarża państwo o ukrywanie podwyższonego wskaźnika samobójstw w kraju. Artykuł rozwściecza wschodnioniemieckie władze, ale Stasi nie może powiązać go z zarejestrowaną maszyną do pisania. Odrzucony przez Sielanda, Hempf nakazuje Grubitzowi ją aresztować. Szantażem zmusza ją do ujawnienia autorstwa artykułu Dreymana, choć Stasi nie znajduje maszyny do pisania. Grubitz, podejrzliwy wobec Wieslera, zleca mu dalsze przesłuchanie Sieland. Wiesler zmusza Sielanda do ujawnienia lokalizacji maszyny do pisania.

Reżyseria: Florian Henckel von Donnersmarck

Scenariusz: Florian Henckel von Donnersmarck

Produkcja: Max Wiedemann Quirin Berg

W rolach głównych Ulrich Mühe Martina Gedeck Sebastian Koch Ulrich Tukur