Wag The Dog

Wag the Dog to amerykańska czarna komedia satyryczna z 1997 roku z Dustinem Hoffmanem i Robertem De Niro w rolach głównych

Prezydent Stanów Zjednoczonych zostaje przyłapany na zalotach do nieletniej dziewczyny w Gabinecie Owalnym niecałe dwa tygodnie przed wyborami. Conrad Brean, czołowy spin doktor, zostaje sprowadzony przez doradczynię prezydenta Winifred Ames, aby odwrócić uwagę opinii publicznej od skandalu. Postanawia stworzyć fikcyjną wojnę w Albanii, mając nadzieję, że media skoncentrują się na niej. Brean kontaktuje się z hollywoodzkim producentem Stanleyem Motssem, aby stworzyć wojnę, wraz z piosenką przewodnią i fałszywym filmem przedstawiającym uciekającą sierotę, aby wzbudzić współczucie. Oszustwo początkowo odnosi sukces, a prezydent szybko zyskuje na popularności w sondażach.

Kiedy CIA dowiaduje się o spisku, wysyła agenta Younga, by skonfrontował się z Breanem w sprawie mistyfikacji. Brean przekonuje Younga, że ujawnienie oszustwa jest wbrew najlepszym interesom jego i CIA. Ale kiedy CIA - w zmowie z rywalem prezydenta - informuje, że wojna się skończyła, media zaczynają koncentrować się na skandalu związanym z nadużyciami seksualnymi prezydenta. Aby temu przeciwdziałać, Motss wymyśla bohatera, który został pozostawiony za liniami wroga w Albanii.

Zainspirowani pomysłem, że został "wyrzucony jak stary but", Brean i Motss proszą Pentagon o dostarczenie żołnierza sił specjalnych o pasującym nazwisku (zidentyfikowano sierżanta o nazwisku "Schumann"), wokół którego można zbudować narrację o jeńcach wojennych. W ramach oszustwa piosenkarz folkowy Johnny Dean nagrywa piosenkę "Old Shoe", która zostaje wytłoczona na płycie 78-rpm, przedwcześnie postarzonej, aby słuchacze myśleli, że została nagrana wiele lat wcześniej i wysłana do Biblioteki Kongresu w celu "odnalezienia". Bream i Motss rzucają parami starych butów w drzewo poza terenem Białego Domu. Wkrótce duża liczba butów zaczyna pojawiać się na liniach telefonicznych i energetycznych, a oddolny ruch na rzecz sprowadzenia Schumanna do domu przybiera na sile, kończąc udany astroturfing.

Kiedy zespół jedzie odzyskać Schumanna, odkrywa, że jest on w rzeczywistości niepoczytalnym skazańcem wojskowym. Po powrocie do bazy sił powietrznych Andrews ich samolot rozbija się. Zespół przeżywa i zostaje uratowany przez farmera, nielegalnego cudzoziemca. Schumann zostaje jednak zabity, gdy próbuje zgwałcić córkę właściciela stacji benzynowej. Korzystając z okazji, Motss organizuje Schumannowi wyszukany pogrzeb wojskowy, twierdząc, że zmarł w wyniku ran odniesionych podczas akcji ratunkowej, a rolnik otrzymuje przyspieszone obywatelstwo za lepszą historię.

Podczas gdy prezydent dąży do reelekcji, Motss jest sfrustrowany faktem, że media przypisują jego wzrost w sondażach nijakiemu hasłu kampanii "Nie zmieniaj konia w połowie strumienia", a nie ciężkiej pracy Motssa. Pomimo oferty ambasadorstwa Breana i ostrzeżenia, że "igra ze swoim życiem", Motss domaga się uznania dla swojej produkcji i grozi ujawnieniem swojego zaangażowania, jeśli go nie otrzyma. Zdając sobie sprawę, że nie ma wyboru, Brean nakazuje swoim pracownikom ochrony go zabić. Wiadomości donoszą, że Motss zmarł na atak serca w domu, prezydent został pomyślnie wybrany ponownie, a albańska organizacja terrorystyczna przyznała się do odpowiedzialności za niedawny zamach bombowy, co sugeruje, że fałszywa wojna staje się prawdziwa.