Coal Miner's Daughter - The Loretta Lynn story (Sissy Spacek and Tommy Lee Jones)

Coal Miner's Daughter to amerykański biograficzny film muzyczny z 1980 roku, wyreżyserowany przez Michaela Apteda i napisany przez Toma Rickmana. Film opowiada historię piosenkarki muzyki country Loretty Lynn od jej wczesnych lat nastoletnich w biednej rodzinie i zamążpójścia w wieku 15 lat, aż po jej awans na jednego z najbardziej wpływowych muzyków country. Film oparty jest na biografii Lynn z 1976 roku o tym samym tytule autorstwa George'a Vecsey'a. W rolę Lynn wcieliła się Sissy Spacek. W rolach drugoplanowych występują Tommy Lee Jones, Beverly D'Angelo i Levon Helm. Ernest Tubb, Roy Acuff i Minnie Pearl wcielają się w role epizodyczne.

Film o życiu Lynn miał powstać już po wydaniu biografii. Produkcja filmu rozpoczęła się w marcu 1979 roku, a sama Lynn wybrała Spacek do sportretowania jej na ekranie po obejrzeniu jej zdjęcia, mimo że nie znała jej filmów. Ścieżka dźwiękowa filmu zawierała wszystkie przeboje Lynn, które zostały zaśpiewane przez Spacek, a także "Sweet Dreams" Patsy Cline zaśpiewane przez D'Angelo i "Back in Baby's Arms" Cline zaśpiewane w duecie przez Spacek i D'Angelo. Ścieżka dźwiękowa osiągnęła 40. miejsce na liście Billboard 200 i uzyskała złoty certyfikat Recording Industry Association of America.

W rolach głównych Sissy Spacek
Tommy Lee Jones
Beverly D'Angelo
Levon Helm

W 1945 roku 13-letnia Loretta Webb jest jednym z ośmiorga dzieci Teda Webba, górnika Van Leara, który wraz z żoną wychowuje rodzinę w skrajnym ubóstwie w Butcher Hollow w stanie Kentucky (wymawianym przez miejscowych jako "Butcher Holler").

W 1948 roku, w wieku 15 lat, Loretta poślubia 22-letniego Olivera "Mooney" Lynna (aka Doo, skrót od Doolittle), stając się matką czwórki dzieci w wieku 19 lat. Rodzina przeprowadza się do północnego stanu Waszyngton, gdzie Doo pracuje w przemyśle leśnym, a Loretta śpiewa od czasu do czasu w lokalnych honky-tonkach w weekendy. Po pewnym czasie Loretta od czasu do czasu pojawia się w lokalnym radiu.

Zanim Loretta kończy 25 lat, Norm Burley, właściciel Zero Records, małej kanadyjskiej wytwórni płytowej, słyszy, jak Loretta śpiewa podczas jednego z jej wczesnych występów radiowych. Burley daje parze pieniądze potrzebne na podróż do Los Angeles, aby wyciąć taśmę demo, z której powstaje jej pierwszy singiel "I'm a Honky Tonk Girl". Po powrocie do domu z sesji, Doo sugeruje, że on i Loretta wyruszają w trasę promocyjną, aby popchnąć płytę. Doo kręci własne zdjęcie reklamowe dla Loretty i spędza wiele późnych nocy na pisaniu listów do promotorów pokazów i radiowych dżokejów na całym Południu. Po tym, jak Loretta otrzymuje nagły telefon od matki z informacją, że jej ojciec zmarł, ona i Doo wyruszają w drogę z nagraniami, zdjęciami i dziećmi. Obaj wyruszają w rozległą trasę promocyjną po stacjach radiowych na całym Południu.

W drodze i bez wiedzy pary, "I'm a Honky Tonk Girl" trafia na listy przebojów w oparciu o radio i szafy grające, a także zapewnia jej miejsce w Grand Ole Opry. Latem 1961 roku, po 17 cotygodniowych występach w Opry, zostaje zaproszona do zaśpiewania w Ernest Tubb Record Shop's Midnite Jamboree po swoim występie tej nocy. Gwiazda country Patsy Cline, jedna z idolek Loretty, która niedawno trafiła do szpitala po niemal śmiertelnym wypadku samochodowym, inspiruje Lorettę do zadedykowania najnowszego hitu Patsy "I Fall to Pieces" samej piosenkarce jako muzycznej karty powrotu do zdrowia. Cline słucha audycji tej nocy ze swojej szpitalnej sali i wysyła swojego męża Charliego Dicka do Ernest Tubb Record Shop po Lorettę, aby oboje mogli się spotkać. Nawiązuje się bliska przyjaźń z Cline'em, która zostaje nagle zakończona śmiercią Cline'a w katastrofie lotniczej 5 marca 1963 roku.

Następne kilka lat to istny wir. Stres związany z intensywnymi trasami koncertowymi, dbaniem o swój wizerunek, przepracowaniem i próbą utrzymania małżeństwa i rodziny razem powodują u Loretty załamanie nerwowe, którego doznaje na scenie na początku koncertu. Po roku przerwy na swoim ranczu w Hurricane Mills w Tennessee, Loretta wraca na trasę, powracając, by ugruntować swoją pozycję "Pierwszej Damy Muzyki Country".

Film kończy się, gdy Loretta opowiada historię swojego życia poprzez swój przebój z 1970 roku "Coal Miner's Daughter" przed wyprzedaną publicznością