Grumpy Old Men

Grumpy Old Men to amerykańska komedia romantyczna z 1993 roku wyreżyserowana przez Donalda Petrie, do której scenariusz napisał Mark Steven Johnson, a w rolach głównych wystąpili Jack Lemmon, Walter Matthau, Ann-Margret, Burgess Meredith, Daryl Hannah, Kevin Pollak, Ossie Davis, Buck Henry i Christopher McDonald.

W Wabasha, w stanie Minnesota, emeryt i rozwodnik John Gustafson oraz wdowiec Max Goldman są zwaśnionymi sąsiadami. Mieszkając samotnie, spędzają czas łowiąc ryby pod lodem, wymieniając się obelgami i robiąc sobie nawzajem okrutne żarty, w tym zostawiając martwą rybę w ciężarówce Maxa. Ich rywalizacja irytuje ich wspólnego przyjaciela Chucka, właściciela miejskiego sklepu z przynętami, oraz syna Maxa, Jacoba, który kandyduje na burmistrza. Unikając prób ściągnięcia poważnego długu przez agenta skarbówki Elliota Snydera, John wspiera swoją córkę Melanie, gdy ta rozstaje się ze swoim mężem Mikiem, którego John nie lubi.

John i Max są zainteresowani Ariel Truax, owdowiałą profesorką języka angielskiego, która wprowadza się po drugiej stronie ulicy. Chuck je z Ariel obiad na Święto Dziękczynienia, co skłania Johna i Maxa do rywalizacji o jej uczucia. Chuck umiera we śnie, a Max dowiaduje się o długu Johna w Urzędzie Skarbowym. John spędza czas z Ariel, ujawniając, że on i Max byli przyjaciółmi z dzieciństwa. John i Ariel uprawiają seks - pierwszy od 1978 roku - a zazdrosny Max prowadzi szantę rybacką Johna na cienki lód, z którego John ledwo ucieka. Konfrontuje się z Maxem, a źródło ich wrogości zostaje ujawnione: Max ma za złe Johnowi, że poślubił jego ukochaną z liceum, May. John wyjaśnia, że była niewierna, a Max był szczęśliwszy z Amy, kobietą, którą poślubił, ale Max przypomina Johnowi, że nie będzie miał nic do zaoferowania Ariel, gdy IRS zajmie jego dom. Mając to na uwadze, John kończy swój związek z Ariel, która ostrzega Johna, że będzie żałował ryzyka, którego nie podjął w życiu.