O BROTHER, WHERE ART THOU

Latem 1937 roku trzej skazańcy, Pete, Delmar i przywódca Ulysses Everett McGill, uciekają z gangu łańcuchowego, aby odzyskać zakopany skarb, zanim teren zostanie zalany w celu utworzenia jeziora. Cała trójka zostaje podwieziona przez niewidomego mężczyznę prowadzącego ręczny wózek na linii kolejowej. Mówi im, że znajdą fortunę, ale nie tę, której szukają. Trójka dociera do domu Washa, kuzyna Pete'a, który zrywa kajdany i karmi ich. Śpią w stodole, ale Wash donosi na nich szeryfowi Cooleyowi, który wraz ze swoimi ludźmi podpala stodołę. Syn Washa pomaga im uciec. Następnego dnia Pete i Delmar przyjmują chrzest w rzece, ale Everett odmawia przyłączenia się do nich.

Odbierają Tommy'ego Johnsona, młodego czarnoskórego mężczyznę, który twierdzi, że sprzedał swoją duszę diabłu w zamian za umiejętność gry na gitarze. Potrzebując pieniędzy, cała czwórka zatrzymuje się w stacji radiowej, gdzie nagrywają piosenkę jako Soggy Bottom Boys. Tej nocy trio rozstaje się z Tommym po tym, jak ich samochód zostaje odkryty przez policję, i na krótko wpadają na banitę George'a Baby Face'a Nelsona, który rabuje i zabija krowy. Nie wiedząc o tym, nagranie staje się wielkim hitem. George, czując się przygnębiony, dał trio swoją gotówkę i odszedł.

W pobliżu rzeki grupa słyszy śpiew i znajduje trzy zmysłowe kobiety piorące ubrania. Kobiety dają im whisky kukurydzianą i tracą przytomność. Po przebudzeniu Delmar znajduje ubrania Pete'a leżące obok niego, puste z wyjątkiem żaby. Delmar jest przekonany, że kobiety były Syrenami, które przemieniły Pete'a w żabę. Później jednooki sprzedawca Biblii Big Dan zaprasza ich na piknikowy lunch, a następnie zabija żabę.