WE LIVE IN TIME

We Live in Time to dramat romantyczny z 2024 roku w reżyserii Johna Crowleya i według scenariusza Nicka Payne'a. Śledzi związek pary, Tobiasa Duranda (Andrew Garfield) i Almut Brühl (Florence Pugh), na przestrzeni dekady. Film wykorzystuje nielinearną narrację.

Pracownik działu IT firmy Weetabix, Tobias Durand, kupując długopis do podpisania dokumentów rozwodowych, zostaje potrącony przez samochód prowadzony przez Almut Brühl, byłą łyżwiarkę figurową, która została bawarskim szefem kuchni fusion. W szpitalu Almut oferuje Tobiasowi i jego żonie posiłek w restauracji, którą zamierza otworzyć, choć Tobias nie ujawnia swojego rozwodu. Będący w separacji Tobias idzie do restauracji sam i wyjawia Almut swój rozwód. Przyciągają się do siebie i idą do Almut, gdzie uprawiają seks. Następnego dnia Almut gotuje dla Tobiasa, pokazując mu najlepszy sposób na rozbicie jajka. Miesiące później, po tym jak Almut mówi, że ma ambiwalentny stosunek do posiadania dzieci, Tobias pyta ją, czy pewnego dnia może zmienić zdanie. Mówi, że ma nadzieję, że pewnego dnia założy z nią rodzinę, ponieważ zakochuje się w niej. Ona niegrzecznie go odrzuca, ujawniając, że nie może złożyć takiej obietnicy, więc odchodzi w milczeniu. Później, podczas baby shower dla jednej ze współpracownic Almut, Tobias przeprasza Almut za swoją nieczułość, jednocześnie krytykując jej niegrzeczną odpowiedź. Ponownie wyznaje miłość, przyznając, że skupił się na patrzeniu w przyszłość, a nie na tym, co mieli teraz razem, więc pogodzili się.

Po doświadczeniu ekstremalnych bólów brzucha, Almut odkrywa, że ma raka jajnika. Zalecono jej częściową lub całkowitą histerektomię. Tobias obiecuje uszanować decyzję Almut, a ona decyduje się na częściową histerektomię, ponieważ mówi, że może chcieć mieć z nim dziecko. Nowotwór ulega remisji i po wielu próbach poczęcia dziecka, parze udaje się szczęśliwie zajść w ciążę. W Sylwestra Almut zaczyna rodzić. Tobias zawozi ją do szpitala, ale zostaje odesłany do domu, ponieważ nie ma wystarczającego rozwarcia. Razem wracają do domu, aby poczekać. Później tej samej nocy Almut rodzi dziewczynkę w łazience na stacji benzynowej, podczas gdy oni utknęli w korku w drodze powrotnej.

Trzy lata później rodzina mieszka w małym domku i gospodarstwie. Almut ponownie odczuwa ostry ból w brzuchu. Rak powrócił do stadium 3, więc będzie musiała natychmiast rozpocząć chemioterapię przed operacją usunięcia guza, chociaż nie ma gwarancji przeżycia. Almut, niezdecydowana, by ponownie poddać się leczeniu, proponuje przeżyć "sześć do ośmiu niesamowitych miesięcy" bez żadnego leczenia, zamiast spędzić potencjalne 12 miesięcy słaba i niezdolna do pracy, jeśli chemioterapia się nie powiedzie. Wyjaśniają sytuację swojej młodszej córce, Elli. Tobias również oświadcza się Almut, a ona przyjmuje propozycję i decyduje się poddać leczeniu.